Mostrando postagens com marcador Joan Brossa. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Joan Brossa. Mostrar todas as postagens

14.10.05




A poesia é um jogo em que,
sob uma realidade
aparente, aparece uma
outra de repente.

...............

Depois de escrever o poema,
os limites da página já não estão
onde foi cortado o papel.

...............

Pego a régua,
a caixa de compassos
e começo a riscar
e desenhar.

Passa um pássaro e o poema acaba.

................

São tantas as diferenças que noto
entre o que sinto e o que vejo,
que, se me lembro de tragédias
pessoais, acendo um cigarro
e saio do poema.



Joan Brossa, 4 poemas.


13.1.05

Joan Brossa




UM HOMEM ESPIRRA

Um homem espirra.
Passa um carro.
Um comerciante baixa a porta de metal.
Passa uma mulher com uma garrafa
cheia de água.
Vou dormir.
Isso é tudo.






AQUI HÁ UMA PAREDE

Nela há uma porta.
A porta dá na sala de jantar.
No meio há uma mesa.
Sobre a mesa, um paliteiro.

Aqui tens um guarda-chuva.



15.8.03

Joan Brossa


EL RECITAL

El poeta fa un recital acompanyat per un bateria.
En començar hi ha vint espectadors.
Després, deu.
Després, cinc.
Després, tres.
Després, un, que s'aixeca i diu:
-Vol fer el favor de callar, que no
em deixa sentir la música!

-