Mostrando postagens com marcador Joan Brossa. Mostrar todas as postagens
Mostrando postagens com marcador Joan Brossa. Mostrar todas as postagens
14.10.05
A poesia é um jogo em que,
sob uma realidade
aparente, aparece uma
outra de repente.
...............
Depois de escrever o poema,
os limites da página já não estão
onde foi cortado o papel.
...............
Pego a régua,
a caixa de compassos
e começo a riscar
e desenhar.
Passa um pássaro e o poema acaba.
................
São tantas as diferenças que noto
entre o que sinto e o que vejo,
que, se me lembro de tragédias
pessoais, acendo um cigarro
e saio do poema.
Joan Brossa, 4 poemas.
13.1.05
Joan Brossa
UM HOMEM ESPIRRA
Um homem espirra.
Passa um carro.
Um comerciante baixa a porta de metal.
Passa uma mulher com uma garrafa
cheia de água.
Vou dormir.
Isso é tudo.
AQUI HÁ UMA PAREDE
Nela há uma porta.
A porta dá na sala de jantar.
No meio há uma mesa.
Sobre a mesa, um paliteiro.
Aqui tens um guarda-chuva.
15.8.03
Joan Brossa
EL RECITAL
El poeta fa un recital acompanyat per un bateria.
En començar hi ha vint espectadors.
Després, deu.
Després, cinc.
Després, tres.
Després, un, que s'aixeca i diu:
-Vol fer el favor de callar, que no
em deixa sentir la música!
-
Assinar:
Postagens (Atom)